Λεκιασμένο περπάτημα

Παρεξηγημένη μορφή
στη νύχτα με τα ξένα χέρια
Κίτρινο το περιτύλιγμά σου
λεκιασμένο από το σχεδόν σώμα σου

Παρεξηγημένη μορφή
στη νύχτα με τα ξένα χέρια
Κίτρινο το περιτύλιγμά σου
λεκιασμένο από το σχεδόν σώμα σου

Έρωτα φτερωτέ θεέ, τα βέλη σου καρφώνεις,
Ανάβεις φλόγες στις καρδιές, τις αναζωπυρώνεις.

Καμιά Πρωτομαγιά δεν θα ναι πια γιορτή,
ένας φίλος έφυγε...
άνθρωπος γλυκός, αγαπημένος.

Πρώτη ηλιαχτίδα μου, στολίζεις τη ζωή μου
μόνο με τη λάμψη σου γλυκαίνει η στιγμή μου.
Σαν ήρθες τα μάτια το σύμπαν φωτίστηκε
η θλίψη του χρόνου αμέσως γκρεμίστηκε

Γυμνός Μάης, αγγελικός
με ένα φιλί στο στόμα
ψαχν' ένα μπλε να φορεθεί
ένα χάδι πριν κοιμηθεί
στου Απριλιού το στρώμα

Μη μου χαρίζεις άλλη μισή ζωή
Ο έρωτας θέλει φωτιά όχι λέξεις .
Κράτα με σωστά όχι δειλά
Κι ότι φοβάσαι μια ανάσα το γκρεμίζει. .

Μοίρα μου γενναία,
άστρο φωτεινό
στης ζωής τη χάση. .

Παπαγάλε γεια σου γεια σου
με τα όμορφα φτερά σου,
στο αυτάκι θα σου πω
πως πολύ σε αγαπώ.

Πεσμένα φύλλα η χαρά μου
Κομμένα νιώθω τα φτερά μου
Την Παναγιά βλέπω θλιμμένη
Όλη την πλάση μαραμένη
Μάνα είναι και ριγεί
Σκυθρωπή μοιρολογεί
Στον Υιό της
π' αγαπά
Με σκισμένα σωθικά

Ο έρωτας στα σύννεφα πετάει
με παίρνει στην δική του την αγκάλη
μου κλείνει τη ματιά, χαμογελάει
μεθύσι στου μυαλού την παραζάλη.