Πεσμένα φύλλα η χαρά μου
Κομμένα νιώθω τα φτερά μου
Την Παναγιά βλέπω θλιμμένη
Όλη την πλάση μαραμένη
Μάνα είναι και ριγεί
Σκυθρωπή μοιρολογεί
Στον Υιό της
π’ αγαπά
Με σκισμένα σωθικά
” Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος
Πνοή της ύπαρξής μου, με έπνιξε το θάμπος
Στερεύει η πνοή μου
Νεκρώνει το κορμί μου”
Αχ, Κυρά μου Παναγιά το βλαστάρι σου θρηνείς
Και τα σύννεφα σκεπάζουν τον κορμό όλης της Γης
Θλίψη, πόνος κι οδυρμός
Μαύρα φόρεσε ο καιρός
Λαχταράω ένα θαύμα
Να γιατρέψει κάθε τραύμα
Το δάκρυ τρέχει από τα ουράνια
Ληγμένα γέλιο και ζωντάνια
Η Θεομήτωρ μας, στενάζει
Σε λύπη θάλασσα βουλιάζει
Μάνα είναι και πονάει
Στον Υιό της τραγουδάει
” Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος
Πνοή της ύπαρξής μου, με έπνιξε το θάμπος
Στερεύει η πνοή μου
Νεκρώνει το κορμί μου”
Νάνσυ Παχή
