Κατηγορία Κοινωνικά / Στοχαστικά

Τα δάκρυα που έχεις στην ψυχή, άσε τα να κυλήσουν.

Στους οφθαλμούς να φθάσουνε και να τους εξαγνίσουν.

Τα δάκρυα δεν είν' ντροπή, είναι ο θησαυρός μας.

 Στα αληθινά μας δάκρυα, λυγίζει και ο《εχθρός μας》

Ἄ! Γυναῖκα, Γυναῖκα!

Τή ζωή ζαλικώνεσαι

κι ἀγονάτιστη διασχίζεις τόν Χρόνο

Κι αυτός ο Χρόνος

άτεγκτος, πανδαμάτωρ,

καταδεσμός της φύσης

και των ουράνιων σωμάτων,

Kόσμος

Λιώνει η σκέψη

Το ποτήρι γεμίζει

Τα δόντια δαγκώνουν τις λέξεις

Μην τον ρωτάς τον ποιητή, ποίηση τι σημαίνει,

ανησυχίες είναι της ψυχής και του μυαλού εικόνες,

οι χτύποι είναι της καρδίας του έρωτα τα πάθη,

ο φόβος για το άγνωστο μα και ο βουβός ο πόνος.

Πρώτη μου εικόνα τα δυο σου μάτια.

Χρυσά παλάτια στον άδειο κόσμο.

Όαση μοιάζουν σ' έρημη πλάση.

Πουλιών γιορτάσι, κλαδάκι δυόσμο

Προδοσία ταγμένη

στ' απομεινάρια

μιας χούφτας οδυρμού.

Μη ρωτάτε ποτέ τι θέλει να πει ο ποιητής

εκ προοιμίου λάθος τέτοιες ερωτήσεις

και μην ακούτε που λένε για κεντρικές ιδέες ποιημάτων

κανένα ποίημα δεν γράφεται για να το καταλάβεις

Παρεξηγημένη μορφή

στη νύχτα με τα ξένα χέρια

Κίτρινο το περιτύλιγμά σου

λεκιασμένο από το σχεδόν σώμα σου

Τί είναι η δόλια η ειρήνη;

καθενός στίχου σκήνωμα σέρνει

λες κι θα αλλάξει κάτι αν γραφτεί

όλα μαγικά την άλλη μέρα σβήσουν.