Ἄ! Γυναῖκα, Γυναῖκα!
Τή ζωή ζαλικώνεσαι
κι ἀγονάτιστη διασχίζεις τόν Χρόνο
Θερίο τραβᾶς στίς ἀνηφοριές
μέ τό καρδιοχτύπι τῆς Γῆς στά στήθια Σου.
Γυναῖκα, Μάνα τοῦ Ἀνθρώπου
Γυναῖκα, Ἀστραπή μές στά σκοτάδια
Γεννᾶς καί φωτίζεις κι ὁλόρθη κοιτᾶς
κατάματα τόν Θάνατο.
Θυσιάζεις καί θυσιάζεσαι
καί πάντα τά νικητήρια φέρνεις
στό μεγάλο πανηγύρι τοῦ Φωτός.
Κι ὁλάκερον τόν Κόσμον
στίς πλάτες Σου σηκώνεις
τόν σώζεις, τόν ἁγιάζεις
Γυναῖκα Παναγία!
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
