«Η πρώτη επιλογή!» μου έλεγαν πάντα και κάθε φορά άκουγα σιωπηρά περιμένοντας να μου αιτιολογήσουν την πρότασή τους. Όχι, ποτέ δεν έμαθα τον λόγο γιατί ποτέ τους δεν μου το τεκμηρίωσαν με τον τρόπο που θα ήθελα.
Όμως, ο χρόνος ήταν αυτός που μου έδειξε τον λόγο και γιατί η πρώτη επιλογή ήταν αυτή που βγαίνει από μέσα σου αβίαστα, πραγματική και επιλέξιμη.
Κάθε φορά που ξεχυνόμουν στις βιτρίνες, είχα διαπιστώσει πως κατέληγα με πράγματα που στην ουσία δεν είχα επιλέξει. Λίγο τα λόγια της πωλήτριας, λίγο της φίλης και λίγο άλλες καταστάσεις με επηρέαζαν σε βαθμό που η επιλογή μου, αν μη τι άλλο, δεν ήταν δική μου. Κάπου στα τόσα λάθη, ρούχα και πράγματα που δεν ήθελα, έμαθα να μιλάω.
Όταν ήρθα αντιμέτωπη με μια επιλογή, έκλεισα τα αφτιά μου, έκλεισα τις προτάσεις των άλλων και άφησα το μέσα μου να μου μιλήσει. Τελικά, επέλεξα αυτό που ήθελα και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Δεν ήταν ότι απέκτησα το ρούχο, το αντικείμενο που ήθελα, ήταν ότι συνειδητά αποκτούσα σεβασμό σε μένα.
Ίσως όλο αυτό να μη φαινόταν, αλλά μια αλληλουχία πράξεων κατέληγαν σε ένα συμπέρασμα πως τα θέλω μου επηρεάζονταν εύκολα. Οποιοσδήποτε μπορούσε να τα επηρεάσει, να τα αλλάξει και μαζί με αυτά και μένα την ίδια. Τρομακτικό!
Σίγουρα δε θα έδινε κάποιος σημασία σε κάτι τόσο απλό και ασήμαντο, αλλά τελικά στις λεπτομέρειες φαίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου. Γίνε παρατηρητής στη ζωή των άλλων και θα μάθεις πολλά. Αλίμονο, δε θα κάνεις κοινωνικό σχόλιο, αλλά κάνε ένα πείραμα να δεις πώς μπορείς να καταλάβεις και να ερμηνεύσεις κινήσεις, λόγια και συμπεριφορές μέσα από την καθημερινότητά τους. Αφουγκράσου τον άλλον, φρόντισε να τον μάθεις, δεν είναι κακό. Κακό είναι η αδιαφορία, η έλλειψη συναισθήματος και ενδιαφέροντος.
Δεν είναι απαραίτητο πως το συναίσθημα σημαίνει αυτομάτως αγάπη και αιώνια δεσμά προσήλωσης στον άλλον και άλλα τέτοια γλυκόπικρα σενάρια. Σημαίνει κάτι εύθυμο και είναι χαρά να ξέρεις πως και ο συνάνθρωπός σου είναι καλά στη δική του ζωή. Προσπάθησέ το και φρόντισε να κρατάς σημειώσεις. Γιατί οτιδήποτε γράφεις στο χαρτί, να ξέρεις, είναι εύκολο να αποτυπωθεί και να απομνημονευτεί. Έτσι θα γνωρίζεις και θα μπορείς εύκολα να ερμηνεύεις αμέσως τις αντιδράσεις του άλλου. Θα σε βοηθήσει σε τέτοιο βαθμό, που από ένα σημείο και έπειτα θα το διασκεδάζεις κιόλας. Φυσικά, η διασκέδαση θα αφορά εσένα και μόνο, που μπορείς να αντιλαμβάνεσαι καταστάσεις γύρω σου. Δε θα διασκεδάζεις εις βάρος του άλλου, κάτι τέτοιο να το ξεχάσεις!
Πέρα από αυτό, όμως, επανέρχομαι πως η πρώτη επιλογή που σωστά μου έλεγαν, είναι αυτό που σου κάνει το «κλικ» ανεξάρτητα αν είναι άνθρωπος, αντικείμενο ή μέρος. Είναι αυτό, το σκίρτισμα που ένιωσες όταν το είδες και εσύ απλά είπες από μέσα σου «είναι δικό μου».
Αλήθεια τώρα, πόσα από αυτά που είπες ότι είναι δικά σου, έγιναν και στην πραγματικότητα δικά σου;
Έγιναν; Ή απλά τα έπνιξες καταπίνοντας το σάλιο σου και γύρισες την πλάτη σου για να το ξεχάσεις; Ή ακόμη χειρότερα συμβιβάστηκες με κάτι άλλο;
Δε θα μιλήσω για περιπτώσεις που ήθελες να αγοράσεις ένα νησί, γιατί θα σε απογοητεύσω! Αν όμως πρόκειται για κάτι τέτοιο, βρες τον τρόπο. Προσωπικά, δεν έχω τέτοια όνειρα. Όνειρα που είναι κοντά στους στόχους μου, ρεαλιστικά και εύκολα πραγματοποιήσιμα.
Κάπως έτσι λάτρεψα την «Πρώτη επιλογή» και με μικρά καθημερινά βήματα, έμαθα να δίνω περισσότερη σημασία σε μένα και στις επιλογές μου. Έμαθα να με ακούω και να θέλω αυτό που φωνάζει από μέσα μου. Σταμάτησα να το σαμποτάρω, να το παρατείνω και να το αναβάλλω σε μια γενική και αόριστη ημερομηνία. Έμαθα να τηρώ τον λόγο μου, τις υποσχέσεις μου και να ζητώ συγγνώμη εκεί που έπρεπε αλλά και εκεί που έκανα λάθος.
Αν κάποιες συγγνώμες δεν ειπώθηκαν, δεν ήταν για να ειπωθούν. Ήταν για να γίνουν και να μείνουν στην ιστορία. Δεν χωράνε σε όλα εξηγήσεις. Ό,τι γίνεται, είναι με βάση τη θέληση, αυτό που βροντοφωνάζει μέσα σου και ουρλιάζει γιατί τα θέλω, όσο και αν τα πνίξεις, τα προσπεράσεις και τα καταπιέσεις, μια μέρα θα αναδυθούν στην επιφάνεια και θα τα κάνουν όλα γυαλιά καρφιά.
Έτσι, γιατί μπορούν!
Αλεξάνδρα Τσότσου
