Προδοσία ταγμένη
στ’ απομεινάρια 
         μιας χούφτας οδυρμού.
Σ’ ένα φύλλο ερημιάς 
       οι λέξεις…
Λέξεις που δεν ευτύχησαν
         οδός του πόθου σου 
         να γίνουν!
Αγέρωχος ο σπαραγμός
        χωρίς απάγκιο…
στο σεληνόφως αγναντεύει.
Χάος σιωπής…
Οίνος ερυθρός 
σε μεταξιού σεντόνια εχύθη.
Σαν δυο ρανιδες αίματος 
            το πορφυρό φιλί 
            που εχάθη…
Υφάδι δακρύων 
 πλέκει η καρδιά.
Έρως…
           τέλος…;

Αναστασία Γεωργακοπούλου 

poemelxi@gmail.com
poemelxi@gmail.com
Άρθρα: 26

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.