Καμιά λέξη δεν μπορεί ν’ αποτυπώσει
τον ανθρώπινο πόνο…
Έγραψα και έκλεισα βιαστικά
τις σελίδες του τετραδίου.
Εχθρεύομαι την πένα μου,
το ίδιο κι εκείνη…
Πού καιρός για ποίηση.
Οι άνθρωποι αιμοδιψούν
για ειδήσεις.
Εθίζονται στα εγκλήματα,
αθωώνουν ενόχους
και δικάζουν τα θύματα…
Ανοίγω νερόλακκο
και σκεπάζω με λάσπη
όλα μου τα υπάρχοντα.
Μια πένα και ένα τετράδιο…
Ευφροσύνη Στρατιώτη
