Το βήμα μου σέρνεται ολοσχερώς απολιθωμένο,
στη φυλακισμένη σφαίρα βουβών μαργαριταριών
Ανεπίστρεπτο
Αδιόρθωτο
Ανήσυχο
Αμεταμφίεστο σε λυτρωτική υπόσχεση,
να κρεμαστεί κόσμημα στο λαιμό σου
Το φιλί μου καθυστερημένο κι αυτό
Αμφίθυμο
Αδύναμο
Ασυγχώρητο
Λαθρεπιβάτης στο μεθυστικό άρωμα του δέρματος,
της συνωμοσίας του χρόνου
Χωρίς εισιτήριο για το θέατρο των ειδώλων,
που έφαγε ο καθρέφτης σου
Καταδικασμένο
Ανελέητο
Ερείπιο
Δεν υπάρχεις, δεν υπήρξα
Συνεχίζω
©ΑΝΝΑ ΚΛΑΡΙΤΗ
