Λαμπρά κοράλλια
στις κρύπτες των μαλλιών σου
μες στο λιόγερμα.
Άλικο κύμα.
Βάφτηκαν τα χείλη μου
με το φιλί σου.
Λιώνουν τα πρέπει
στις διαμαντένιες στάλες
της αρμύρας σου.
Το αντίο σου,
θανατερό ταξίδι
πυρωμένου νου.
Όσο μακραίνεις,
αδειάζουν τα μάτια μου.
Θεριό η σιωπή.
Θα σε ξαναβρώ
σε σκοτεινές θάλασσες.
Μνημεία μνήμης.
Βάγια Γακοπούλου
